Van verstikkende angst
Verstikkende angst
Trauma
Bodo Agterhof
Trauma
02/14/2026
2 min
0

Van verstikkende angst

02/14/2026
2 min
0

Van verstikkende angst en pretty pokerface naar rust, regie en intuïtieve kracht

Na 15 jaar en meer dan 5.000 begeleide opstellingen met 90% succesgarantie zie ik het meteen: mensen die “aan” staan. Hyperalert. Alles waarnemen. Alles voelen. Alles scannen. En ondertussen glimlachen alsof er niets aan de hand is.

Denice is zo’n vrouw.

Van buiten: vriendelijk, sterk, een smile die alles bedekte.

Van binnen: verstikkende angst, onveiligheid in bijna elke interactie en complete overprikkeling van haar systeem. Het trauma sloop al op jonge voetjes naar binnen en nestelde zich stilletjes.

Met zoveel onveiligheid om haar heen had ze geen schijn van kans. Dus zette ze haar pretty pokerface op en ging ze pleasen. Harder werken. Alles dragen. Alles containen.

Familieopstelling bij diep trauma: Met De Wasstraat voor De Ziel van verstikkende angst, pleasen, hyperalert ‘aan staan’ en innerlijke onveiligheid naar ontspannen regie, stevige grenzen, intuïtieve kracht en chill zenuwstelsel.

Tot het systeem zegt . . . genoeg. Basta!

Zoals zoveel vrouwen slikte ze alles in. Kauwde nergens op. Liet grenzen overschrijden. En bleef ondertussen functioneren alsof ze een Chinees staatscircus draaiende hield: tien stokjes, twaalf bordjes en alles in de lucht houden — ten koste van zichzelf.

Boven de oppervlakte lijkt dat sterk.
Onder de oppervlakte is het pure overleving.

Ze voelde zich letterlijk verstikt door onbewuste angst en claimgedrag van haar omgeving. Vrije tijd verzwijgen, omdat die anders meteen geclaimd werd. Dat is geen vrijheid. Dat is een innerlijke dwangbuis.

In De Wasstraat voor de Ziel gaan we niet om het trauma heen. We ademen het in. Volledig. Juist daar waar het beklemt, waar het bij de keel grijpt. Dat is abseilen in het onderbewuste. Confronterend? Ja. Helend? Absoluut.

En toen gebeurde de verschuiving

Van compleet “aan” en alles tot in detail waarnemen naar ontspannen aanwezig zijn.
Van gesloten, gefrustreerd en nachtmerrie-achtig gespannen naar open, warm en vriendelijk.
Van pleasen en inslikken naar rustig benoemen wat er speelt. Meteen. Zonder schuldgevoel.

Ze slikt niets meer zomaar in zonder erop te kauwen. Ze wikt, weegt en maakt zaken bespreekbaar. En het mooie? De ander knapt daarvan op. Zij zelf nog meer.

De onderliggende triggers verdwenen. De angst die haar verstikte, verliet haar systeem. En ja — er is nu zelfs ruimte voor spontaniteit en de slappe lach. Dat krijg je als een zenuwstelsel eindelijk veilig voelt.

Haar leven ging van een 7 naar een dikke 9.
Het traject waardeert ze met een 9,5.
Niet één taartpuntje. De hele taart.

Hoe lang ga jij door met onder water lopen?

Blijf je pleasen, slikken en glimlachen terwijl je systeem schreeuwt?
Dan weet je diep vanbinnen al dat praten alleen niet genoeg is.

De Wasstraat voor de Ziel is geen zachte omweg.
Het is systemisch, direct en messcherp.
We halen het trauma niet naar boven om erin te blijven hangen — we blazen het door je systeem heen, zodat het je niet langer gijzelt maar je toekomst ondersteunt.

Heb jij trauma in je systeem?
Bel Bodo voor een familieopstelling.

Of kies meteen voor De Wasstraat voor de Ziel — stap uit de overlevingsstand — stap in je kracht!
This is the point of no return:

👉💦 De Wasstraat voor De Ziel 💦👈

Ik zie je graag,
Bodo (en ook Rijna)

Reacties
Categorieën