Zo leerde hij liefhebben

Zo leerde hij liefhebben

"Nat" zegt zij zachtjes. "Nat betekent niet: ik heb zin." 

Ze staren beiden naar de grond. 

Zij is stomverbaasd, omdat ze eigenlijk nooit zo duidelijk is, laat staan zelfs assertief en eigenlijk gewoon haar grenzen aangevend. 

Hij is stomverbaasd, omdat zij normaliter alles pikt en nu ineens niet. Gisteren streek ze nog poeslief zijn overhemden voor op zakenreis.

De energie in de stilte die daarna ontstaat wordt steeds meer awkward en ik hoor ik hem slikken. 

"Mijn garagedeuren hebben geen zapper en vliegen dus niet open voor je, zodra je op het juiste knopje drukt. Jammer, maar helaas" licht ik toe, "Je kunt je mooie bolide dus niet naar binnen of naar buiten rijden wanneer het jou zint". 

Nat is geen toestemming. Over grenzen, schaamte en relatieproblemen na intimiteit zonder afstemming. Hoe kan liefde weer veilig en speels worden?

Een vrouw lees je eerst

Ik laat het eventjes stil zijn en licht verder toe. "Ik denk dat ik van mijn vader iets heel anders heb geleerd, dan jullie geleerd hebben van jullie veders". Ik zie wenkbrauwen fronsen. 

"Je neemt niets zomaar aan, want dat is onbeleefd. Je vraagt eerst. Bovendien lees je haar eerst. Een vrouw is geen knop die je zomaar indrukt. Zij heeft een eigen verhaal, wat je als een boek bladzijde voor bladzijde leest." 

Ik zie zijn innerlijke error en doe er nog een schepje bovenop. "Je gaat net zo lang door met vragen: Is dit oké, mag dit of wil jij het ook, totdat je aan haar merkt en ziet, dat zij zich gezien voelt". 

Na de geboorte 

Het eerste kind veranderde alles. Hij was vol trots, liefde, nieuw leven en liep over van verlangen. Maar zij was leeg en het hart in haar lijf klopte met het ritme van de baby. 

Hij ging over haar grenzen heen. Niet hard of ruw, maar wel er overheen. Hij voelt en weet het nog precies. Dat is wat hij háát!

Liefde als project

"Ik dacht dat je mij begreep" zegt zij. "Ik dacht dat jij mij aanvoelde" zegt hij. De vanzelf stromende liefde werd vanaf dat moment een planmatig project. Met roze voor het gezin en blauw voor het werk werd het samen steeds meer opgeslokt door zijn plannen. 

We praten over hoe het ooit begon. De vraag welt in mij op en ik vraag: "wat wordt hier vermeden?"

Schaamte op de tafel

"Ik wil hem geen pijn doen" fluistert ze en ik handen die elkaar in stilte zoeken. 

"Ik wil haar niet verliezen" zegt hij. Dan vertelt hij over díe ene nacht en zijn fout, gevolgd door zijn schaamte. "Ik liep mijn verliefdheid achterna en ik vergat je helemaal." Zij huilt. "Ik voelde het ergens wel, maar er ging iets in mij op slot. Het pannen gaf mij een sleutel". 

Eerst lucht, dan opstellen

Deze keer geen opstelling, we werken niet met kleuren en ook afspraken worden van de tafel geveegd. Welkom spontane, onverwachte toevoegingen. Hij stuntelt, koopt gesuikerde popcorn en zij lacht om de herinnering. Het brengt lucht en zoetigheid terug in hun relatie.

Maanden later belt ie enthousiast over zijn verassing: een huisje in the middle of nowhere. "Zij mag haar wens uitpakken. Ik ben zo blij als een kind." zegt hij en appt me een foto. Ik smelt. Twee gelukkige hoofden dichtbij elkaar. 

Van strak naar speels

Hun achtbaan van controlerende vermijding van pijn ging naar opnieuw vertrouwend en levendig voelen. Hij leerde dat respect niet alleen zit in vragen, maar ook in spontaan durven ontvangen. Zij leerde grenzen aangeven zonder strak schema. 

Ze ontdekten het verschil tussen een reactie van het lijf en een hart dat ja zegt. Hun liefde werd weer speels. Veilig open in het hier en nu door opnieuw te leren ontmoeten De liefde begint, waar je stopt met plannen.

Laat je liefde ademen: plan een intake

Loop jij óók vast in netjes, braaf en toch leeg?
Schrijf je dan in voor een gratis intake.  

👉 ❤️ De Wasstraat voor de Ziel ❤️ 👈

Waar je de controle afspoelt, pijn erkend wordt, liefde weer gaat stromen en jij weer durft te ademen.

We ontmoeten je graag
Rijna (en ook Bodo)